Wydany w 1994 roku film „Forrest Gump” szybko stał się jednym z najpopularniejszych filmów Hollywood. W reżyserii Roberta Zemeckisa, na podstawie powieści Winstona Grooma, Tom Hanks zagrał w nim decydującą rolę. Łącząc humor, dramat i historię, film podbił serca widzów na całym świecie i odniósł ogromny sukces kasowy. Oto kilka fascynujących faktów zza kulis, o których wielu fanów może nie wiedzieć.

Wyjątkowy głos Forresta nie był planowany

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech Forresta Gumpa jest jego unikalny południowy akcent. Co ciekawe, pierwotnie nie był on częścią scenariusza.

Inspiracją był Michael Conner Humphreys, młody aktor, który wcielił się w postać Forresta jako dziecko. Tom Hanks tak bardzo podziwiał naturalny sposób mówienia chłopca, że ​​przejął ten sam akcent dla dorosłej wersji postaci. Rola Humphreysa przyniosła mu szerokie uznanie i kilka nominacji do nagród.

Sally Field nie była dużo starsza od Toma Hanksa

Sally Field dała niezapomniany występ w roli troskliwej matki Forresta, mimo że w rzeczywistości była zaledwie około dziesięć lat starsza od Toma Hanksa.

Dzięki charakteryzacji, kostiumom i przekonującej grze aktorskiej, publiczność z łatwością zaakceptowała ją jako starzejącą się matkę Forresta przez cały film.

Brat Toma Hanksa wkroczył do akcji podczas scen biegu

W słynnych scenach biegu przełajowego produkcja polegała na członku rodziny.

Młodszy brat Toma Hanksa, Jim Hanks, doświadczony biegacz, bardzo podobny do Toma, pełnił rolę jego dublera w wielu ujęciach długodystansowych, dzięki czemu zatrudnianie kolejnego dublera było zbędne.

Prawdziwy biegacz przełajowy stał się inspiracją dla części podróży Forresta

Lata przed premierą filmu nastoletni Louis Michael Figueroa zasłynął z przebiegnięcia Stanów Zjednoczonych.

Jego proste wyjaśnienie, dlaczego wciąż biegł, podobno wpłynęło na pamiętną rozmowę Forresta o stawianiu „jednej stopy przed drugą” i zatrzymywaniu się tylko po to, by zjeść lub skorzystać z toalety.

Ścieżka dźwiękowa stała się niemal tak sławna jak film

Film zawierał dziesiątki klasycznych utworów, które doskonale odzwierciedlały różne dekady amerykańskiej historii.

Utwory Creedence Clearwater Revival, Buffalo Springfield, Lynyrd Skynyrd i wielu innych legendarnych artystów przyczyniły się do tego, że ścieżka dźwiękowa stała się światowym bestsellerem, sprzedając się w milionach egzemplarzy na przestrzeni lat.

Produkcja omal nie upadła

Pomimo tego, że „Forrest Gump” stał się jednym z najpopularniejszych filmów w historii, rzadko trafiał do kin.

Problemy budżetowe groziły przerwaniem produkcji, a w pewnym momencie projekt podobno był bliski anulowania. Tom Hanks zgodził się pobierać procent od przyszłych zysków zamiast tradycyjnej pensji, a Robert Zemeckis również pomógł utrzymać projekt przy życiu finansowo. Ryzyko się opłaciło, a Hanks ostatecznie zarobił dziesiątki milionów dolarów na sukcesie filmu.

Medal porucznika Dana miał prawdziwą historię

Porucznik Dan, postać grana przez Gary’ego Sinise’a, nosi medal św. Krzysztofa z wygrawerowanym napisem „Chroń nas w walce”.

Zamiast rekwizytu filmowcy wybrali autentyczny medal należący do szwagra Sinise’a, który nosił go podczas wojny w Wietnamie, co dodało scenie autentyczności.

Scena z Johnem Lennonem wykorzystała autentyczne ujęcia telewizyjne

Jeden z najbardziej imponujących efektów wizualnych filmu przedstawia Forresta występującego u boku Johna Lennona.

Filmowcy wykorzystali autentyczne ujęcia z serialu „The Dick Cavett Show” i cyfrowo wstawili do transmisji Toma Hanksa. Aby stworzyć iluzję, Yoko Ono została usunięta z oryginalnego materiału za pomocą efektów wizualnych.

Niewielki błąd w osi czasu został przeoczony

Nawet tak starannie zrealizowany film jak „Forrest Gump” zawiera kilka błędów w ciągłości fabuły.

Forrest mówi, że Jenny zmarła w sobotni poranek. Jednak data na jej nagrobku to 22 marca 1982 roku – dzień, który w rzeczywistości przypadł w poniedziałek.

Słynna ławka została przeniesiona ze względów bezpieczeństwa

Ławka w parku, na której Forrest opowiada historię swojego życia, stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych rekwizytów filmowych.

Pierwotnie ustawiona na placu Chippewa w Savannah w stanie Georgia, ławka wzbudziła tak duże zainteresowanie, że lokalni urzędnicy uznali ją za zbyt cenną, by pozostawiać ją na zewnątrz. Aby chronić ją przed uszkodzeniami spowodowanymi warunkami atmosferycznymi i kradzieżą, została przeniesiona do Muzeum Historii Savannah, gdzie zwiedzający mogą ją oglądać do dziś.