Spróbuj zwinąć język tak, aby jego brzegi podwinęły się do góry, tworząc kształt litery „U”. Niektórym udaje się to za pierwszym razem, podczas gdy inni, bez względu na to, jak bardzo się starają, nie potrafią tego powtórzyć. Od dawna uważano, że zdolność kontrolowania języka w ten sposób jest niemal całkowicie dziedziczna. Okazuje się jednak, że jest to o wiele bardziej złożone.
Badania pokazują, że genetyka rzeczywiście może odgrywać rolę, ale nie jest to jedyny czynnik. Nawet bliźnięta jednojajowe, które mają praktycznie ten sam zestaw genów, mogą różnić się zdolnością do zwijania języka. Sugeruje to, że na efekt wpływają również inne cechy ciała.
Dlaczego niektórym przychodzi to łatwo, a innym nie?
Język składa się z wielu mięśni, które współpracują ze sobą, zapewniając mu niezwykłą ruchomość. Nadanie mu tego niezwykłego kształtu wymaga precyzyjnej koordynacji.
Indywidualne cechy anatomiczne również odgrywają rolę. Kształt podniebienia, budowa jamy ustnej, położenie szczęki i elastyczność mięśni mogą decydować o tym, jak swobodnie dana osoba może poruszać językiem.
Praktyka również może odgrywać rolę. Niektórzy po treningu faktycznie uczą się wykonywać ruchy, których wcześniej nie potrafili. Nie ma jednak uniwersalnego sposobu, aby nauczyć tego wszystkich: czasami różnice anatomiczne uniemożliwiają osiągnięcie pożądanej pozycji.
Czy język może decydować o osobowości człowieka?
W Internecie umiejętność zwijania języka w rulon często kojarzy się z ciekawością, kreatywnym myśleniem, a nawet wysoką inteligencją. Należy jednak podchodzić do takich twierdzeń z ostrożnością.
Sama umiejętność zwijania języka w rulon nie jest testem psychologicznym i nie określa inteligencji, kreatywności ani analitycznego myślenia danej osoby. Obecnie nie ma wystarczających dowodów naukowych sugerujących, że osoby, które potrafią zwijać język w literę „U”, posiadają określony typ osobowości.
Niemniej jednak ciekawość i chęć eksperymentowania mogą rzeczywiście wiązać się z kreatywnym podejściem. Osoba, która lubi próbować nowych rzeczy, zadawać pytania i szukać nietypowych rozwiązań, jest bardziej skłonna do przekraczania granic.
Dlatego umiejętność ułożenia języka w kształt litery „U” najlepiej postrzegać nie jako wskaźnik inteligencji, ale jako interesującą cechę indywidualną. Może ona być uwarunkowana genetyką, anatomią, rozwojem mięśni, koordynacją i praktyką. Jeśli zatem potrafisz ułożyć język w kształt idealnej litery „U”, to naprawdę posiadasz niezwykłą umiejętność. Nie da się jednak na jej podstawie określić twojej osobowości ani poziomu inteligencji.