Bądź ostrożny; grzybica może być niebezpieczna

Grzybica najczęściej dotyka stóp i paznokci. Ponadto kobiety czasami zmagają się z infekcjami drożdżakowymi w okolicach intymnych. Ale czy wiesz, że grzyby mogą również wpływać na płuca, wątrobę i mózg? Ciało jest domem dla miliardów mikroorganizmów. Należą do nich bakterie, grzyby i pierwotniaki - nasza naturalna flora. Niektóre żyją w jamie ustnej, inne w przewodzie pokarmowym lub pochwie. Z jakiegoś powodu dochodzi do zachwiania równowagi między poszczególnymi gatunkami mikroorganizmów. W takim przypadku niektóre grzyby zaczynają się szybko namnażać. W rezultacie podrażniają tkanki, co prowadzi do ich stanu zapalnego. W rezultacie rozwija się grzybica - choroba spowodowana miejscową lub ogólną infekcją organizmu. Zwykle występuje, gdy układ odpornościowy jest osłabiony. W tym przypadku źródłem infekcji może być chora osoba, zwierzę lub zanieczyszczone przedmioty. Niebezpieczeństwo zarażenia się tego rodzaju infekcjami grzybiczymi istnieje w przypadku osób odwiedzających baseny, kluby sportowe i każdego, kto nie przestrzega podstawowych zasad higieny. Przyczyny infekcji obejmują obniżoną odporność spowodowaną antybiotykami, sterydami, lekami immunosupresyjnymi, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, cukrzycą, niedoborami witamin (głównie witamin z grupy B), zaburzeniami hormonalnymi, otyłością i nadmierną potliwością. Infekcja najczęściej dotyka osoby przepracowane i podatne na stres. Najczęstsze są grzybice skóry stóp, skóry głowy, pachwin, paznokci oraz błon śluzowych jamy ustnej, jelit i narządów kobiecych. W zależności od lokalizacji i rodzaju infekcji, choroba ta może nie dawać żadnych objawów, a stan ten jest wykrywany przypadkowo podczas badania, na przykład u ginekologa. Objawy zwykle spontanicznie mijają i powracają. W związku z tym tymczasowe złagodzenie lub zanik objawów nie jest oznaką wyleczenia. Grzybice płuc, wątroby, nerek i mózgu (inwazyjne, narządowe, barytonowe) stanowią nie lada problem - są trudne do zdiagnozowania i leczenia. Co istotne, często towarzyszą chorobom związanym z zaburzeniami układu odpornościowego, przede wszystkim układu krwionośnego (białaczka, choroba Hodgkina), a także AIDS. Na zakażenie narażone są również osoby po przeszczepach, innych operacjach i intensywnej chemioterapii. Podczas przeszczepu szpiku kostnego układ odpornościowy zostaje zniszczony, aby zdrowe komórki mogły zastąpić komórki nowotworowe. W rezultacie grzyby, głównie drożdże, mogą zasiedlać narządy, do których nie mogłyby się dostać, gdyby układ odpornościowy funkcjonował normalnie. Ich naturalnym środowiskiem są błony śluzowe przewodu pokarmowego, pochwy i ujścia cewki moczowej. Wnikanie grzybów do organizmu często przypomina infekcję wirusową lub bakteryjną (gorączka, bóle stawów, wątroby, zatok, suchy kaszel), co utrudnia postawienie prawidłowej diagnozy. Aby przeciwdziałać grzybom, należy starannie dobrać terapię. Często konieczne jest wykonanie zdjęć rentgenowskich, badań krwi i biopsji. Infekcję można szybko i skutecznie zwalczyć za pomocą miejscowych (lub doustnych) fungicydów. Terapia trwa 7-14 dni, czasem kilka tygodni. Stan jest zunifikowany: nie należy go przerywać, aby uniknąć nawrotów. Po kilku dniach od zakończenia leczenia konieczne jest powtórzenie hodowli, aby upewnić się, że grzyby zostały zniszczone. Gdzie występuje grzybica? Paznokcie: Powierzchnia płytki paznokcia staje się krucha i matowa, pojawiają się perłowe, żółte, zielone lub brązowe smugi. Przez dłuższy czas zmiana obejmuje całą powierzchnię. W rezultacie paznokieć złuszcza się, kruszy, pęka, pogrubia, unosi i boli przy dotykaniu. Na chory paznokieć nakłada się lakier grzybobójczy. W tym czasie przyjmowane są tabletki o działaniu ogólnym (na przykład Orungal). Okolice intymne: pojawia się biała wydzielina o konsystencji skrzepu i drożdżowym zapachu. Uzupełnia je piekący świąd. Wargi sromowe mogą być zaczerwienione i opuchnięte. To pomoże: Z reguły stosuje się jednocześnie gałkę dopochwową i maść. W przypadku nawrotu choroby lekarz może zalecić stosowanie leków doustnych. Aby zapobiec nawrotom infekcji, krem powinien być również stosowany przez partnera do smarowania penisa. Stopy: Pierwsze zmiany chorobowe często pojawiają się między dwoma ostatnimi palcami stóp. W tym przypadku skóra staje się czerwona, popękana i swędząca. Czasami na podeszwach stóp pojawiają się małe pęcherze. Skóra może stać się zrogowaciała i nadmiernie łuszcząca się na spodzie i bokach stopy. To pomoże: W przypadku niewystarczającego smarowania kremem lub maścią z olejkiem z drzewa herbacianego lub jeśli infekcja się rozprzestrzeni, lekarz przepisze leki doustne o bardziej zdecydowanym działaniu. Po zabiegu należy wygotować ręczniki i zdezynfekować buty.